สำหรับป้านชาจีนนั้น สุดยอดของป้านชาคือ ป้านชาที่ทำจาก ดินอี๋ซิง (宜兴 – Yíxīng) จังหวัดเจียงซู (อยู่ตอนเหนือของเซี่ยงไฮ้ ขนมปังกรอบ) ว่ากันว่า ดินเหนียวอี๋ซิงนี้ วิเศษนักหนา เอามาทำป้านชาแล้วจะขับรสชาดของชาออกมาอย่างเต็มที่ และไม่ทำให้ชาบูด (ผมก็ไม่เคยลิ้มรสชาบูดว่าเป็นยังงัย) สามารถใส่ใบชาทิ้งไว้ข้ามคืน รุ่งเช้ามาดื่มใหม่ รสชาดยังหรอยเหมือนเดิม อีกทั้งกาอี๋ซิงนี้ ยิ่งใช้มากๆ ยิ่งเก่ายิ่งดี ใส่แค่น้ำเดือดเปล่าๆ เทออกมายังมีรสชาดของชาอีกด้วย น้านนน...น ไม่ธรรมดาแล้วละซิ เนื่องจากเป็นเพราะคุณสมัติของดินเหนียวอี๋ซิงนี้มีรูพรุนเล็กน้อยครับทำให้กลิ่นชาเข้าไปนอนพักอยู่ได้ เขาว่ากันอย่างนั้น
กาอี๋ซิงนั้น แบ่งได้เป็น 3 ประเภทตามลักษณะของดินที่มาใช้ปั้นนะครับ โดยมีรายละเอียดดังนี้
กาจื่อซา (紫砂 – zǐshā) หรือ จื่อหนี (紫泥 - zǐ ní)
แปลกันตามตัวเลยก็คือ ดินสีม่วงนะครับ แต่จริงๆแล้วกาน้ำชาดินจื่อซานี้ จะออกสีน้ำตาลไหม้ และถ้ากล่าวถึงกาน้ำชาอี๋ซิงแล้ว กาที่ทำขึ้นจากดินจื่อซา จะเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดครับ ผมเองยังไม่มีกาจื่อซาเลยครับ แต่ได้สั่งซื้อมาจากอี๋ซิงแล้วหนึ่งใบ เดี๋ยวของมาจะโพสรูปให้ดูกัน
กาจูซา (朱砂 - zhūshā) หรือ จูหนี (朱泥 - zhū ní)
แปลกันตามตัวคือ ดินสีชาด(แดง)นั้นเองครับ (อย่าหลงกับ หงหนี红泥นะครับ คนละดินคนละแดงกัน) เป็นเพราะดินจูหนีนั้นมีธาตุเหล็กผสมอยู่มากครับ จึงทำให้มีสีออกแดงชาด ปัจจุบันมีเหมืองขุดดินจูหนีในเมืองจีนนี้แค่ 10 แห่งเท่านั้นนะครับ ซึ่งทำให้กาจูซานี้ มีจำนวนค่อนข้างจำกัดครับ แต่ผมเองมีโอกาสได้เป็นเจ้าของกาจูซาสองใบ ถอยมาจากปักกิ่งและปีนังอย่างละใบครับ เป็นกาใหม่ทั้งสองใบ
กาต้วนหนี (锻泥 - duàn ní)
เป็นกาที่ได้จากการผสมดินจื่อหนี หรือจูหนี กับพวกหินและแร่ธาตุต่างๆ ทำให้ได้สีและเนื้อของกาน้ำชาที่มีความแตกต่างกันไป กาต้วนหนีในท้องตลาดปัจจุบันเราอาจจะพบเห็นได้เป็นสีทราย สีน้ำเงิน สีเขียว และสีดำครับ
กาจูหนีใบนี้สอยมาจากปีนัง ขนาดหกจอก ในรูปชงดื่มกับชาอูหลง เกาซาน (ชาไต้หวัน) ดื่มแล้วเหมือนได้ลอยละลิ่วอยู่บนเขาสูง ท่ามกลางอากาศเย็นสบาย ผมไม่ค่อยใช้ใบนี้ เพราะกลัวแตก
จูหนีขนาดสี่จอกใบนี้สอยจากปักกิ่ง ค่อนข้างหนากว่าใบก่อนหน้านี้ ใช้ชงชาดื่มทุกวัน เพราะความหนานั้นเอง แต่จริงๆกาอี๋ซิงยิ่งบางยิ่งจ๊าบ เพราะแสดงถึงฝีมือคนปั้น
การูปทรงนี้ เรียกว่าทรงสุ่ยผิง 水平 หรือทรงระดับน้ำ กาสุ่ยผิงที่ดี ปากพวยกา ฝากา และหูจับ จะต้องเป็นระนาบเส้นตรงเดียวกัน
การทำกาสุ่ยผิง ไม่ง่ายนะครับ เพราะเวลาเอากาดิบเข้าเตาเผา ดินจะหดตัวลง ช่างปั้นจะต้องมีฝีมือจริงๆ ในการปั้นจึงจะได้กาที่มีทั้งสามส่วนที่กล่าวมา เป็นระนาบเดียวกัน